هدف اساسی از اجراي محاسبه استواري تمام ساختمان‌ها (منجمله نشيب هاي بندهاي مواد محلي) آنست كه در نتيجه محاسبات مذكور دريافت گردد، كه ساختمان تحت عمل تمام قوه‌هايی خارجي (قوه های عامل) با در نظر داشت تركيب هاي ممكنه اين قوه ها يا هيچ تغير محل ننمايد و يا اينكه به اندازه تغير محل نمايد كه در حدود مجاز باشد.

» استواريی ساختمان به چهار نوع يا چهار بخش ذيل تقسيم ميشود:

۱- استواری قسمی: كه هر يك از عناصر متشكله و تمام اجزاي ساختمان بايد در مقابل قوه هاي عامل استوار باشد.

۲- استواری كلی: كه ساختمان بايد در مجموع يا بصورت كل در مقابل قوه هاي عامل استوار باشد.

۳- استواری در لغزش: كه تمام ساختمان بصورت كل و يا اجزاي جداگانه و متشكله آن به اثر عمل قوه هاي وارده (قوه هاي عامل) لغزش نكرده و از جاي خود تغير نكند.

۴- استواری در مقابل چپه شدن: كه ساختمان بايد از اثر عمل مومنت هاي چپه كننده، چپه نشود.

در ساختمان ها اكثراً استواری كلی در نتيجه از بين رفتن استواری قسمی بر هم ميخورد و صرف در موارد خيلی نادر امكان دارد كه استواري عمومي ساختمان دفعتاً برهم بخورد، برهم خوردن استواری قسمی عبارت از آنست كه يك قسمت از ساختمان در اثر عمل قوه هاي مختلف استواري و پايداري خود را از دست ميدهد.

نسبت مجموعه قوه‌هاي (مومنت های) گيرينده بر قوه‌ها يا مومنت‌های كه ساختمان را تغير محل ميدهد و يا آن را چپه مينمايد، بنام ضريب استواری در لغزش و ضريب استواری در چپه شدن ياد ميگردد.